Hockey in Spanje

Wie de strafballenreeks tegen Ierland in Londen 2018 heeft gezien, begrijpt waarom een halve finale de Spaanse RedSticks nog altijd achtervolgt. Twee keer op rij bezweek Spanje in de zenuwen van een shoot-out, en twee keer stond er een Ierse keepster in de weg. Acht jaar later treffen beide landen elkaar opnieuw, ditmaal in de poulefase van het WK 2026 in Wavre, en de generatie die toen huilde is grotendeels vertrokken.

Het dossier over de Spaanse damesploeg vertelt het verhaal van een land dat in 1992 olympisch goud won op eigen bodem en sindsdien wacht op een tweede grote titel. Het volgt bondscoach Carlos García Cuenca, aanvoerster Xantal Giné met haar regenboogband, keepster Clara Pérez die van spits naar doel verhuisde, en een sterk verjongde selectie die het gat naar de wereldtop wil dichten. Lees waarom Catalonië het kloppend hart van dit hockey is, en wat de RedSticks in eigen ogen tot een podiumkandidaat maakt.

In de kwartfinale van Parijs 2024 versloegen de Red Sticks de nummer een van de wereld, België, met 3-2. Het was geen toevalstreffer, maar het bewijs van een verbouwing die al sinds Tokio liep: een ploeg die bewust verjongde en er sterker uitkwam. Spanje eindigde als vierde in Parijs, het beste olympische resultaat sinds 2008, en pakte een jaar later EK-brons in Mönchengladbach.

Op het WK 2026 zit Spanje in Pool C, met Australië, Ierland en Zuid-Afrika, en speelt het zijn poulewedstrijden in Wavre. Aanvoerder Marc Miralles voert een ploeg aan waarin de sleeppush van de gebroeders Cunill en de rust van de genaturaliseerde olympisch kampioen Joaquín Menini samenkomen met een lichting twintigers die het EK-brons binnensleepte. Het dossier vertelt hoe Max Caldas die wissel bouwde, en waarom de grote vraag voor augustus niet talent is maar bestendigheid.