Hockey in Duitsland

Na de Olympische Spelen van Parijs verdween in één klap een hele generatie: vijf routiniers, samen goed voor ruim negenhonderd interlands, namen afscheid, onder wie aanvoerder Nike Lorenz, die tien jaar lang de band droeg. Wat overbleef is een jonge ploeg met co-aanvoerders van begin twintig, geleid door een coach met een opvallend cv. Janneke Schopman won als speelster olympisch goud met Nederland en verloor in 2004 de olympische finale van uitgerekend Duitsland. Nu bouwt zij Die Danas opnieuw op, met het WK voor de deur in haar eigen geboorteland.

Wat het Duitse dameshockey onderscheidt, is niet alleen die erfenis maar ook de manier waarop het zijn speelsters vormt: de meesten combineren topsport met een veeleisende studie of baan, een discipline die Schopman naar het veld wil vertalen. In dit dossier lees je hoe ver de heropbouw is, waarom de ploeg het ene weekend een EK-finale haalt en het andere laatste wordt in de Pro League, en wat dat betekent voor hun kansen in Wavre en Amstelveen.

Geen land ter wereld heeft de shoot-out zo tot kunstvorm verheven als Duitsland. De Honamas werden in 2023 wereldkampioen door in elke knock-outwedstrijd een achterstand weg te poetsen en de beslissing aan keeper Jean-Paul Danneberg over te laten, inmiddels uitgeroepen tot beste doelman ter wereld. Een jaar later kostte exact datzelfde mechanisme hun olympisch goud in Parijs, in een finale tegen Nederland die de hockeywereld nog lang zou bezighouden.

Voor het WK 2026 keert dat verhaal terug op een plek die niet dichterbij kon liggen: de mannenfinale wordt gespeeld in het Belgische Wavre, op een steenworp van zowel Nederland als gastland Belgie, de twee landen die de Duitsers het vaakst pijn deden en die zij het vaakst pijn deden. Lees in het dossier hoe een ploeg in volle wederopbouw probeert haar titel te verdedigen, wie de oude garde vervangt, en waarom je vooral op het laatste kwart en de strafbalreeks moet letten.