Hockey in Japan

Toen Takahashi Akira in december 2024 werd aangesteld als bondscoach van Sakura Japan, kwam hij niet uit het vrouwenhockey. Hij had net het mannenteam, Samurai Japan, naar zilver op de Aziatische Spelen geleid. Zijn opdracht is om het bedrijvenmodel waarin Japanse speelsters samenleven, samenwerken en samen trainen, te combineren met de georganiseerde aanvalsstructuren die hij uit het mannenspel meebracht. Het is een wissel van wacht: de gouden generatie rond de zussen Nagai is vertrokken, een lichting twintigers neemt over.

Op het WK 2026 in Amstelveen wacht poule A, met wereldkampioen Nederland, Australië en Chili. Japan staat in de onderste helft van de mondiale top zestien en is een buitenstaander, maar wel een die elke fysiek sterkere tegenstander wil laten rennen tot de benen verzuren. In het dossier lees je hoe deze ploeg speelt, wie je in de gaten moet houden, en waarom uitgerekend de wedstrijd tegen Chili het kantelpunt van hun toernooi kan worden.

Japan bedacht de bijnaam "Samurai Japan" in maart 2008, maanden voordat het beroemde honkbalteam dezelfde naam aannam. Sindsdien vecht het origineel om gezien te worden: een snel, technisch herenhockeyteam dat in eigen land in de schaduw staat van honkbal en voetbal, en internationaal van de Aziatische grootmachten India en Pakistan. Toch staat Japan in de zomer van 2026 in Amstelveen, in dezelfde poule als gastland Nederland, olympisch kampioen Argentinië en Nieuw-Zeeland.

De weg daarheen liep via een zwaarbevochten bronzen plek op de WK-kwalificatie in Ismailia, met een 5-4 in de slotfase tegen Maleisië als sleutelmoment. Bondscoach Yoshihiro Anai bouwde een ploeg rond aanvoerder Raiki Fujishima en een lichting jonge universiteitsspelers, met een leidende gedachte: een wedstrijd duurt zestig minuten, maar valt in een oogwenk. In het volledige dossier lees je hoe ver dat dit team kan brengen.