Las Diablas in 2026: amateurs, garra en de schaduw van Claudia Schüler

Op 7 maart 2026, in een stadion dat de naam draagt van een overleden vriendin, stond Natalia Salvador alleen tegenover de Japanse shoot-outs. Vier pogingen kwamen, vier keer bleef ze groot tot het laatste moment, vier keer redde ze. Het leverde Chili de tweede WK-kwalificatie op rij op, en het was bijna onheilspellend precies dezelfde scène als vier jaar eerder: toen had keepster Claudia Schüler op exact deze plek het eerste WK-ticket binnengehouden, ook met een 2-0 in de shoot-outs.

Dit dossier portretteert een ploeg die niet thuishoort in het rijtje gevestigde grootmachten en er toch tussen kruipt. Het volgt de weg van een amateurselectie, met spelers die overdag arts of ingenieur zijn, naar een vaste plek in de mondiale top twaalf. Het ontleedt het systeem van bondscoach Cristóbal Rodríguez, de sleutelspeelsters, de rivalen en de loodzware poule in Amstelveen, en houdt steeds één vraag vast: kan deze generatie bewijzen dat de stormloop van het Chileense hockey geen emotioneel toeval was, maar een structurele plek aan de wereldtop?

Wereldranglijst en kwalificatie

Het Chileense dameshockey beleeft zijn beste moment ooit. Na het WK-kwalificatietoernooi van maart 2026 klom Chili naar de elfde plaats op de FIH-wereldranglijst met 2342 punten, de hoogste notering uit de geschiedenis van het land. Het begin van datzelfde jaar stond de ploeg nog vijftiende; vier plaatsen winst in een paar maanden maakte Chili tot een van de grootste stijgers binnen de top vijftien.

De kwalificatie zelf is een verhaal apart. Chili plaatste zich niet via de Pan-Amerikaanse weg, maar door als gastland het WK-kwalificatietoernooi in Santiago te winnen, ongeslagen. In de groep werden Zwitserland (6-0), Australië (2-1) en Frankrijk (1-0) verslagen, in de halve finale volgde Japan via shoot-outs, en in de finale opnieuw Australië (1-0). Het was de eerste keer dat een Chileense hockeyploeg, mannen of vrouwen, zo'n mondiaal kwalificatietoernooi won.

Binnen Pan-Amerika is Chili inmiddels de stevige nummer twee, achter alleen het oppermachtige Argentinië. Het is een opmerkelijke positie voor een land dat geen profcompetitie kent en nooit aan de FIH Pro League heeft deelgenomen, de halfjaarlijkse competitie van de mondiale top. De route naar die Pro League loopt voor Chili via de Nations Cup, waarvan de winnaar promoveert; daar eindigde de ploeg in zowel 2024 als 2025 als derde. Het betekent dat Chili, anders dan zijn directe concurrenten, structureel weinig wedstrijden op het allerhoogste niveau speelt, een handicap die het hieronder beschreven systeem deels moet compenseren.

Alle WK-deelnames van Chili

De grote toernooien

Chili heeft (nog) geen wereldtitel en geen olympische deelname; de geschiedenis bestaat uit een gestage opmars in continentale en regionale toernooien. Het eerste echte ijkpunt was het brons op de Pan-Amerikaanse Spelen van Guadalajara 2011, toen Chili voor het eerst liet zien dat het de druk van een groot toernooi aankon. Op de Pan American Cup pakte de ploeg zilver in 2017, met de allereerste overwinning op de Verenigde Staten, en opnieuw zilver in 2022, een toernooi dat in eigen huis het eerste WK-ticket opleverde.

Het meest symbolische resultaat kwam later in 2022, op de Zuid-Amerikaanse Spelen (ODESUR) in Asunción: daar versloeg Chili voor het eerst in de geschiedenis aartsrivaal Argentinië, na een 0-0 met 3-2 in de shoot-outs. Op de Pan-Amerikaanse Spelen van Santiago 2023 volgde, voor eigen publiek, opnieuw brons, dankzij een 2-0 op Canada. In 2024 en 2025 won Chili tweemaal brons op de Nations Cup.

Recente edities

Op het WK 2022 in Spanje en Nederland maakte Chili een veelbelovend debuut met een dertiende plaats: een 1-4-nederlaag tegen Duitsland, maar daarna de historische 1-0-zege op Ierland, een 1-3 tegen gastland Nederland en in de classificatie een 1-0 op Zuid-Afrika. De kwalificatie voor 2026 is de tweede WK-deelname op rij, en die continuïteit, niet de individuele uitslagen, is het echte teken van volwassenheid: Chili is geen eendagsvlieg meer maar een structurele subtopper.

Filosofie en aanpak

Cristóbal Rodríguez, bijgenaamd "Pollo", nam in 2024 het roer over en maakte zijn competitieve debuut op de Nations Cup van begin 2025. Hij is een Chileen met een rijk cv: dertien jaar international, ex-aanvoerder van de mannenploeg, olympiër in Rio 2016, en jarenlang werkzaam in het Belgische clubhockey en de jeugdopleiding van de Belgische bond. Die Europese methodiek bracht hij mee naar Santiago.

In een interview met La Tercera legde hij precies uit wat hij veranderde: bij zijn aankomst miste de ploeg volgens hem eenvoud in pas en aanname. Anderhalf jaar lang werkte hij aan balcirculatie en aan een positioneler spelconcept, waarbij meer aaneengeschakelde passes de basis werden. Even concreet is zijn ingreep bij de strafcorner: waar Chili eerst één drag-flicker had, beschikt de ploeg nu over drie sleepspecialistes van niveau, plus nieuwe varianten en verbeterde verdedigende corners. Zijn nuchtere geloofsbelijdenis vat het tijdperk samen: dit is geen geluk, het is werk en standvastigheid ("aquí no es suerte; es trabajo y constancia").

Rodríguez plaatst zichzelf bewust niet in de schaduw van zijn voorganger. De kwaliteitssprong, betoogt hij, kwam al van vóór de Argentijn Sergio "Cachito" Vigil: het jarenlange werk van de federatie aan massificatie en decentralisatie leverde de techniek, terwijl Vigil vooral de mentaliteit veranderde, het geloof dat winnen mogelijk was. Tekenend is dat Rodríguez ooit assistent was nog vóór Vigil aantrad, onder Ronald Stein; hij kent vrijwel elke speelster al jaren.

Paris 2024 en de olympische droom

Chili heeft zich nooit voor de Olympische Spelen geplaatst; Paris 2024 bleef buiten bereik. Juist daarom is het de grote stip op de horizon. Rodríguez benoemt Los Angeles 2028 als de uiteindelijke ambitie: olympische kwalificatie zou Chili tot het eerste collectieve sportteam naast het mannenvoetbal maken dat de Spelen haalt.

Pan American Cup 2025 Montevideo

Het laatste continentale eindtoernooi liep minder voorspoedig dan de mythe doet vermoeden. Op de Pan American Cup van 2025 in Montevideo verloor Chili de troostfinale met 0-2 van Uruguay en eindigde als vierde, naast het podium. Dat resultaat is een nuttige tegenhanger van de euforie rond Santiago: tegen een opkomend Uruguay liep het wél spaak.

FIH Pro League 2024-25 en 2025-26

Chili neemt niet deel aan de FIH Pro League. Anders dan Nederland, Argentinië, Australië of Japan mist de ploeg dus de constante stroom topwedstrijden die de Pro League biedt. De enige weg ernaartoe is winst op de Nations Cup; in 2024 en 2025 strandde Chili daar telkens op brons, terwijl Nieuw-Zeeland in 2025 het promotieticket pakte.

Voorbereidingsschema richting augustus 2026

De Nations Cup in Auckland, enkele weken voor het WK, is dubbel relevant: het is een laatste krachtmeting tegen sterke landen én opnieuw een kans op Pro League-promotie. De aangekondigde oefeninterlands tegen hoog geklasseerde tegenstanders moeten nog officieel worden bevestigd.

De staf onder Rodríguez

De technische leiding bestaat uit bondscoach Cristóbal Rodríguez met de assistenten Ignacio Huarte en Esteban Krainz en fysiek trainer Daniel Zapata. De inzet op een vaste, gespecialiseerde keeperstraining wordt door de ploeg zelf genoemd als een belangrijke verklaring voor de sprong in keepskwaliteit. De bond, de Federación Chilena de Hockey, wordt voorgezeten door Andrés de Witt, die in mei 2026 werd herkozen voor de periode 2026-2028.

Trainingsgroep 2026

Onderstaande tabel toont de meest recente bevestigde selectie (Nations Cup Auckland 2026). De definitieve WK-selectie wordt pas in juli officieel; positie-, geboortejaar- en caps-gegevens per speelster moeten tegen die officiële lijst worden gecontroleerd.

Vijf kernspelers

Manuela Urroz (aanvoerster) is de grootste Chileense hockeyster aller tijden en met ruim 250 interlands de gezicht-en-geweten van de ploeg. Ze speelt sinds 2009 en pakte op haar negentiende al brons op de Pan-Amerikaanse Spelen. Ze is jurist, speelde jaren in Europa en is een van de weinige speelsters die met individuele acties de verdediging van toplanden kan openbreken; haar twee velddoelpunten in de vroege fase van het kwalificatietoernooi onderstreepten dat.

Natalia Salvador (keepster) is wellicht het allerbeste wapen van de ploeg. Ze werd uitgeroepen tot beste keepster van het kwalificatietoernooi en is in shoot-outs herhaaldelijk beslissend. Ze speelt in Spanje, bij Real Sociedad de Tenis in Santander, en nam het doel over van wijlen Claudia Schüler, met wie ze bevriend was.

Denise Rojas Losada (in de internationale registers ook bekend onder haar meisjesnaam Krimerman) is de primaire strafcornerspecialiste en tegelijk een fysiek sterke verdedigster. Haar sleepflick brak in 2022 de Ierse verdediging en stond aan de basis van de winnende treffer in de finale van Santiago. In het dagelijks leven is ze fysiotherapeute.

María Jesús Maldonado is een aanvallend ingestelde middenveldster die in grote wedstrijden scoort en bij de strafcorner een tweede sleepoptie vormt; volgens de FIH-statistieken was zij een van de productiefste Chileense speelsters op het kwalificatietoernooi.

Antonia Irazoqui is het nieuwe gezicht: ze debuteerde op het kwalificatietoernooi en maakte meteen de winnende treffer in de finale tegen Australië, een solo waarbij ze de keepster omspeelde. Een naam om te onthouden.

Concurrentie-analyse per linie

De instroom uit de juniorenploeg die in december 2025 het door Chili georganiseerde Junior WK speelde, geeft Rodríguez voor het eerst echte breedte: namen als Laura Müller en Florencia Barrios maakten de overstap naar de A-selectie en dwingen concurrentie af.

Het Rodríguez-systeem

Chili wil niet domineren via balbezit, maar via organisatie. Het profiel is dat van een gedisciplineerd, fysiek intens blok dat de tegenstander de bal laat, wacht op een fout in de opbouw en razendsnel omschakelt. In de finale tegen Australië was dat patroon glashelder zichtbaar: Chili zette in de openingsfase nog hoge druk ("presión alta"), maar zakte daarna terug en controleerde de gevaarlijke zones, terwijl de Hockeyroos zich stukliepen op een muur. Het winnende doelpunt was een leerboek-counter: een krachtige flick van Denise Rojas Losada brak door alle linies, Antonia Irazoqui ving op en rondde af op de zevende minuut. Daarna werd de 1-0 verdedigd, inclusief reddingen van Salvador op de negenenveertigste en vierenvijftigste minuut en een slotfase waarin Australië de keepster eruit haalde voor een extra veldspeler.

Die defensieve degelijkheid is in cijfers te vatten: op het hele kwalificatietoernooi incasseerde Chili in de reguliere speeltijd slechts twee doelpunten in vijf wedstrijden, met drie clean sheets, een niveau dat normaal is voorbehouden aan titelkandidaten.

De strafcorner als wapen

De aanvallende filosofie draait om efficiëntie, niet om volume. Chili weet dat tegen compacte verdedigingen de strafcorner de betrouwbaarste bron van doelpunten is, en op het kwalificatietoernooi kwam dan ook het merendeel van de elf treffers uit een corner-situatie. Met Rojas Losada als krachtspecialiste, Maldonado als variatie-optie en Fernanda Arrieta als extra sleepster heeft Rodríguez de corner van een eenmansnummer tot een meerkoppig wapen gemaakt.

Precies daar zit echter ook de eerlijke kanttekening. De uitvoering onder druk is nog niet af: in de finale kreeg Chili in het tweede kwart drie strafcorners op rij en benutte er geen, met als nuchtere verklaring een gebrek aan afstemming in de variant. Tegen een sleepster van het kaliber van de Nederlandse Yibbi Jansen aan de overzijde is dat het verschil tussen meedoen en verliezen.

Daarmee komt het bredere, structurele zwakke punt in beeld. Chili is een amateurnatie: de domestieke competitie leunt op een handvol clubs, de beste speelsters spelen verspreid over Europa en sluiten pas kort voor een toernooi aan, en zonder Pro League-wedstrijden ontbreekt het volume tegen de absolute top. Over een lang toernooi met wedstrijden om de paar dagen is de vraag of de selectie diep en fysiek breed genoeg is om het niveau vast te houden, zeker als er een blessure valt bij een sleutelspeelster als Rojas of Urroz. Het is de vraag die de eigen bondsvoorzitter scherp stelde: kwalificeren is één ding, maar waarvoor ga je naar een WK ("¿a qué vamos al Mundial?").

Argentinië: de overbuur en de maatstaf

De rivaliteit met Las Leonas is de moeder van alle Chileense ambities. Argentinië, de mondiale nummer twee, was decennialang onbereikbaar; de bijnaam Las Diablas (de duivelinnen) ontstond zelfs als tegenhanger van de Argentijnse leeuwinnen. De verhouding is verschoven van eenrichtingsverkeer naar een schaakpartij sinds Chili in 2022 voor het eerst won, al blijft Argentinië de maatstaf.

Verenigde Staten: de strijd om plek twee

De VS is de andere Pan-Amerikaanse macht en Chili's directe concurrent om de tweede plek van het continent. Het stilistische contrast is scherp: Amerikaans atletisch vermogen tegenover Chileens tactisch geduld. Chili verloor in de poule van de Pan American Cup 2025, maar versloeg de VS later dat seizoen in de Nations Cup-troostfinale met 2-1.

Nederland, Australië en Japan: de poule-tegenstanders

De drie directe WK-rivalen zitten in Poule A. Gastland Nederland is de regerend olympisch, wereld- en Europees kampioen en de mondiale nummer een, de ultieme test. Australië, de achtste van de wereld, verloor in maart twee keer van Chili en zal op revanche gebrand zijn. Japan, vijftiende op de ranglijst, is de meest realistische tegenstander in de strijd om de tweede plaats; Chili klopte de Japanners in maart via shoot-outs.

Sleutelspelers per rivaal

• Argentinië: Agustina Gorzelany (sleepspecialiste), Eugenia Trinchinetti, Agustina Albertario.
• Verenigde Staten: Kelsey Bing (keeper), Ashley Sessa, Abby Tamer.
• Nederland: Felice Albers, Yibbi Jansen (sleepspecialiste), Pien Sanders.
• Australië: Claire Colwill, Mariah Williams.
• Japan: Yuri Nagai, Shihori Oikawa, Hanami Saito (maakte de Japanse treffer tegen Chili).

Vraag een Chileense international wat de ploeg uniek maakt, en het antwoord gaat niet over tactiek. Keepster Natalia Salvador vatte het na de kwalificatie samen in drie woorden: overtuiging, passie en veerkracht ("convicción, pasión y resiliencia"); als die drie samenkomen, zei ze, haalt de ploeg het beste uit zichzelf. Het is geen loze mantra. De mentale ruggengraat van Las Diablas is letterlijk opgebouwd rond verlies en herinnering.

Die herinnering heeft een naam: Claudia Schüler. De iconische keepster-aanvoerster was het gezicht van de eerste WK-kwalificatie in 2022, toen ze in de shoot-outs de doorslag gaf. Negen maanden later, in maart 2023, overleed ze aan kanker, vijfendertig jaar oud. Sindsdien speelt de ploeg, in de woorden van de Chileense pers, met een drievoudig doel: een persoonlijk doel, een collectief doel, en een doel "por la Chuchu", voor Claudia. Toen Salvador in 2026 in het naar Schüler vernoemde stadion exact diens heldenrol herhaalde, met dezelfde 2-0 in de shoot-outs en opnieuw een directe kwalificatie, voelde dat voor Chili niet als toeval maar als een cirkel die rond werd.

Daarbovenop ligt het besef dat elke prestatie geleverd wordt náást een volledig leven. De druk in 2026 is bovendien anders dan in 2022: toen was deelname zelf al een triomf, nu wordt er resultaat verwacht. Het is precies die verschuiving, van hopen op winst naar winnen door voorbereiding, die de huidige ploeg moet zien te dragen.

Het Chileense hockey is geworteld in de privéclubs van het welgestelde oostelijke Santiago: Prince of Wales Country Club, Universidad Católica, Club Manquehue, Old Reds. Lang was het een elitesport, en die afkomst verklaart waarom de nationale ploeg tot voor kort van clubs afhankelijk was voor trainingsvelden. Dat veranderde met de bouw van een eigen, hypermodern complex op het terrein van het Estadio Nacional, hernoemd tot Centro de Hockey Césped Claudia Schüler ter ere van de overleden keepster. Het gaf Las Diablas voor het eerst een permanent thuis met watervelden op WK-niveau, en daarmee een explosie aan trainingsuren.

Toch blijft de kern amateuristisch, en juist dat maakt het verhaal bijzonder. De speelsters zijn artsen, kinesiologen, ingenieurs, lerares en analisten wier wekker tussen vijf en zes uur 's ochtends gaat voor een eerste training, waarna ze hun werkpak aantrekken. Velen exporteerden zichzelf naar Europese competities, in Spanje, Duitsland, Nederland en België, en keren voor de nationale ploeg terug. De groei van de basis is intussen indrukwekkend: bondscoach Rodríguez schat dat het aantal hockeyers in Chili exponentieel is gestegen, en de federatie zet in op decentralisatie zodat ook spelers uit de regio's doorstromen.

Het team is daarmee een nationaal symbool geworden dat de elitewortels overstijgt. Oud-aanvoerster Camila Caram, die in 2024 na achttien jaar afscheid nam, belichaamt die verbreding: ze is voorzitter van de FIH Athletes' Committee en richtte een stichting op die hockey naar kansarme kinderen brengt. Sommige Chilenen leggen bovendien een diepere culturele lijn naar palín, het voorouderlijke stok-en-balspel van de inheemse Mapuche, dat soms wordt gezien als een spirituele voorloper van de moderne passie voor de sport. Of die lijn nu historisch hard is of vooral symbolisch, ze geeft het hockey in Chili een culturele lading die verder reikt dan de countryclubs van Santiago.

Wagener Stadion: Chili's tijdelijke thuis in Amstelveen

Het WK 2026 wordt van 15 tot 30 augustus gespeeld in Amstelveen (Wagener Stadion) en Wavre (Belfius Hockey Arena). Voor Chili is dat eenvoudig: alle poulewedstrijden worden in Amstelveen afgewerkt, op het Wagener Stadion. De damesfinale is op zaterdag 29 augustus, eveneens in Amstelveen; de mannenfinale een dag later in Wavre.

Poule A en het toernooiformat

Chili is ingedeeld in Poule A, samen met Nederland, Australië en Japan. Het toernooi telt zestien landen, verdeeld over vier poules van vier; de beste twee per poule gaan door naar een tweede groepsfase, waarin de onderling behaalde punten tegen mede-gekwalificeerde teams worden meegenomen, om vervolgens via die ronde de halve finales te bereiken. Voor Chili betekent het dat elke poulewedstrijd telt en dat één resultaat tegen Japan of Australië het verschil kan maken.

Scenario-analyse: de weg naar de finale

Realistisch gaat de strijd in Poule A niet om de eerste plaats, die is vrijwel zeker voor Nederland, maar om de tweede, tussen Chili en Japan. Chili versloeg in maart zowel Japan als Australië, dus doorstoten is geen fantasie; maar een WK-poule met de regerend wereldkampioen en thuispubliek is van een andere orde dan een kwalificatietoernooi in eigen huis. De openingswedstrijd tegen Nederland is meteen de zwaarste; de wedstrijd tegen Japan op de tweede speeldag is de meest winbare en strategisch belangrijkste. Lukt het Chili tweede te worden, dan wachten in de volgende ronde waarschijnlijk landen als Engeland of India.

1. Natalia Salvador in de shoot-outs. Komt een Chileense wedstrijd tot shoot-outs, dan is Salvador de X-factor. In de halve finale tegen Japan stopte ze er vier; ze blijft opvallend lang laag en breed staan en dwingt de aanvaller tot een backhand die ze plukt. Let bij elke knock-outsituatie op haar.

2. De counter na de flick-through. Het beslissende doelpunt in de finale ontstond uit een lange flick van Rojas dwars door de linies op een meelopende aanvaller. Dat is geen toeval maar een patroon: Chili laat de bal en slaat verticaal toe zodra de opbouw van de tegenstander hapert.

3. Het strafcorner-trio, en de keerzijde. Rodríguez bouwde de corner uit van één naar drie sleepspecialistes (Rojas, Maldonado, Arrieta). Let op de variaties, maar ook op de uitvoering onder druk: drie gemiste corners op rij in de finale lieten zien dat de afstemming nog kwetsbaar is.

4. Antonia Irazoqui. Het nieuwe gezicht dat op het kwalificatietoernooi debuteerde en meteen de winnende treffer maakte. Haar explosieve eerste meters bij het betreden van de cirkel zijn een wapen tegen diepliggende verdedigingen.

5. Verdedigen met onderbezetting. Chili overleeft slotfases regelmatig met een man minder of tegen een uitgekomen keeper, zoals tegen Australië. Het compacte blok en de rust onder druk zijn een terugkerend kenmerk.

6. De openingsfase tegen Nederland. Als Chili er in de eerste wedstrijd in slaagt de score laag te houden of zelfs een punt af te dwingen tegen de titelverdediger, schiet het vertrouwen voor de cruciale duels met Japan en Australië omhoog. De eerste twintig minuten zeggen veel.

7. De Schüler-lading rond de ploeg. Van de stadionnaam tot de muurschildering: de nagedachtenis van Claudia Schüler is tastbaar tot op de tribune, en de speelsters dragen die mee. Het is geen randverhaal maar de motor onder de mentaliteit.

Op zaterdag 29 augustus 2026 wordt in Amstelveen de wereldtitel verdeeld, en het is de moeite waard drie scenario's naast elkaar te leggen. In het meest gunstige geval wordt Chili tweede in Poule A, opnieuw ten koste van Japan of Australië, en bereikt het de tweede groepsfase, een resultaat zonder precedent dat het amateurssprookje compleet zou maken. Het waarschijnlijkste scenario is nuchterder: een vroege uitschakeling na de poulefase, maar mét het besef dat Chili hier thuishoort. En er is het pijnlijke scenario, een nederlaag tegen het in maart verslagen Japan of Australië, die zou voelen als een gemiste kans.

Wat de uitkomst ook is, Chili staat na dit WK op een plek die jaren geleden ondenkbaar leek. Een kleine, amateuristische, uit privéclubs voortgekomen natie is een stabiele top-twaalfploeg en tweevoudig WK-deelnemer geworden, gebouwd op een perfecte storm: de emotionele erfenis van Claudia Schüler, het mentale fundament van Sergio Vigil, en de methodische hand van Cristóbal Rodríguez. De ijkpunten liggen vast, van het brons van Guadalajara tot de recordnotering van maart 2026. De vraag die in Amstelveen wordt beantwoord, is of dit het plafond is, of pas het begin van de weg naar Los Angeles 2028.

Officiële bronnen

• FIH (Fédération Internationale de Hockey) - wereldranglijst, kwalificatie-uitslagen, statistieken, loting en speelschema.
• Pan American Hockey Federation (PAHF) - continentale context en toernooien.
• Federación Chilena de Hockey (Chile Hockey) - officiële selecties en uitslagen.
• Olympics.com - spelersprofielen en Pan-Amerikaanse Spelen.

Chileense media

• La Tercera / El Deportivo - coach-interviews en het portret van Claudia Schüler.
• ESPN Chile - wedstrijdverslagen en achtergrondstukken.
• BioBioChile - selectie- en wedstrijdnieuws.
• Emol - staf- en bondsnieuws.
• Cooperativa - kwalificatieverslagen.
• The Clinic - spelersinterviews.