Hockey in India

Indiaas hockey is geworteld in een hockeyhistorie die ouder en rijker is dan die van elk ander land ter wereld. Hockey India coördineert een sport die decennialang acht olympische gouden medailles pakte bij de heren, en die bij de dames sinds Tokyo 2020 een maatschappelijk kantelpunt heeft beleefd. De deelstaat Odisha fungeert sinds 2018 als primary sponsor van Hockey India, met het Kalinga Stadium in Bhubaneswar en het Odisha Naval Tata Hockey High Performance Centre als nationale hubs. De sport wordt daarmee niet door commerciële markten maar door staats- en provinciale structuren geprofessionaliseerd.

Wat India systemisch onderscheidt is de combinatie van tribale hockey-roots en moderne franchise-infrastructuur. Veel topspeelsters komen uit Jharkhand, Odisha en andere regio's waar hockey generatieslang de dominante sport is, exemplarisch vertegenwoordigd door Salima Tete uit Simdega. In januari 2025 debuteerde de Women's Hockey India League als eerste professionele franchise-competitie voor vrouwen, met teams als Odisha Warriors, Delhi SG Pipers, Shrachi Rarh Bengal Tigers en Soorma Hockey Club. Deepika Sehrawat werd door Delhi gekocht voor 20 lakh rupees en Yibbi Jansen trok als buitenlandse ster naar Odisha Warriors.

India's moderne hockeygeschiedenis is ongewoon verbonden met Nederlandse coaching-expertise. Sjoerd Marijne leidde het team tussen 2017 en 2021 naar de vierde plaats op de Olympische Spelen in Tokyo. Janneke Schopman nam over tot februari 2024, gevolgd door Harendra Singh wiens periode eindigde in intern conflict eind 2025. In januari 2026 keerde Marijne terug voor een tweede tijdperk, arriveerde hij op 14 januari in Bengaluru en leidde hij de ploeg direct naar de Qualifier in Hyderabad, waar India zich plaatste voor het WK als finalist.