Frankrijk heren op het WK 2026: les Bleus tussen Belgisch hart, Nederlandse koelbloedigheid en Spaanse defensie

Op zaterdag 20 juni 2026, in het Hartleyvale Stadium in Kaapstad, sloten François Goyet en zijn ploeggenoten een campagne af die niemand een jaar eerder had zien aankomen. In de finale van de FIH Nations Cup versloegen Les Bleus gastland Zuid-Afrika met 2-1, na een openingstreffer van Victor Charlet in de vierde minuut en een aansluitingsdoelpunt van Sam Mvimbi vlak voor tijd. Frankrijk won voor het eerst in zijn geschiedenis de Nations Cup. Belangrijker nog: promotie naar de FIH Hockey Pro League 2026-27 was daarmee verzekerd. Goyet, Player of the Match, zei tegen de camera's van de FFH: "Cela fait des années que nous essayons de remporter cette compétition et d'accéder à la Pro League et je pense que cette fois, nous le méritons ! Nous avons un nouveau staff, plein de jeunes joueurs remarquables, l'ambiance est excellente et tout cela se ressent sur le terrain."

Drie maanden eerder, begin maart 2026 in Santiago de Chile, was diezelfde Goyet uitgeroepen tot Player of the Match nadat Frankrijk Polen met 4-2 had verslagen in de cross-over van de FIH World Cup Qualifier. Het WK-ticket was toen binnen. In de finale twee dagen later verloor de ploeg met 1-2 van Ierland, maar dat weerhield niemand ervan de kwalificatie te vieren. Wat in 1972 begon, een afwezigheid van een herenhockey-olympiade die 52 jaar zou duren, kwam in 2024 thuis op het Stade Yves-du-Manoir en wordt nu, in augustus 2026, op Belgische bodem voortgezet.

Dit dossier draait om één vraag: kan deze Franse paradox-natie, uitvinder van de FIH in 1924 en daarna een eeuw in de schaduw van Belgen en Duitsers, eindelijk de junior-WK-medailles van 2013 tot 2023 en de recente Nations Cup-titel omzetten in een senior-doorbraak, op een WK in Wavre, in een poule met diezelfde Belgen en Duitsers die hen daar al jaren van weghouden?

Wereldranglijst

Per 29 juni 2026, in de FIH-ranking mid-year update na de Nations Cup, staat Frankrijk op de negende plaats van de wereldranglijst voor heren met 2696 punten. Eén punt boven Ierland (2695), drie punten onder Nieuw-Zeeland op de achtste positie. Het hoogste punt sinds het FIH-rankingsysteem in 2003 werd geïntroduceerd. De ploeg klom van plek 20 (eind 2018) naar plek 9 in acht jaar.

Kwalificatie en de titelsprong

Voor de derde achtereenvolgende WK-deelname zorgde een twee weken durende campagne in Santiago (1-8 maart 2026). In poule A met Schotland, Wales en gastland Chili kende Frankrijk een schrikstart: een 3-2 nederlaag tegen Schotland waarin het al na twintig minuten met 2-0 leidde via goals van Gaspard Denis en Charlet, maar binnen drie minuten in het tweede kwart drie tegentreffers slikte van de gebroeders Golden. Daarna volgde de reactie: een 5-0 zege op Wales waarin Charlet een hattrick scoorde en Benjamin Marqué tweemaal trefzeker was, gevolgd door een 3-3 gelijkspel tegen Chili waarin Marqué in de 56e minuut de definitieve gelijkmaker scoorde. Door doelsaldo werd Frankrijk eerste in poule A.

In de cross-over tegen Polen toonde de ploeg tactische volwassenheid: 3-0 voor na tien minuten van het tweede kwart via Stanislas Branicki en Xavier Esmenjaud, daarna een sluitende 4-2 met de derde Franse goal van Corentin Sellier. Goyet werd uitgeroepen tot Player of the Match. Twee dagen later, in de finale tegen Ierland, eindigde het 1-2. Frankrijk vertrok als tweede en met een WK-ticket dat het sinds 1971, 1990, 2018 en 2023 voor de vijfde keer in zijn geschiedenis bezet.

Drie maanden later, in Kaapstad, kwam de tweede grote titelsprong. Frankrijk kroonde zich tijdens de Nations Cup tot poule-winnaar en daarna toernooiwinnaar via een 2-1 finalezege op Zuid-Afrika. Charlet werd topscorer van het toernooi met acht doelpunten. Corentin Sellier werd verkozen tot Speler van het Toernooi en Malo Martinache tot Best Young Player. Belangrijker nog dan de individuele oogst was de promotie: Frankrijk keert per seizoen 2026-27 terug in de FIH Hockey Pro League, na een afwezigheid van vier jaar. Amaury Bellanger vatte het na afloop nuchter samen bij de FFH: "Nous avons terminé second l'an dernier en Pologne et nous voulions gagner pour pouvoir rejouer en Pro League." Wat Frankrijk in 2022 verloor en in 2025 na een tweede plek nipt miste, was in juni 2026 alsnog raak. De promotie betekent dat de ploeg vanaf komend seizoen structureel tegen Nederland, Australië, India en Argentinië speelt, precies de tegenstanders die Dohmen als de "top-3-nations" van het wereldhockey aanwijst en waartegen Frankrijk de laatste drie jaar amper reguliere blootstelling had.

Van oprichter tot buitenlid

Frans herenhockey leeft sinds zijn oorsprong in een paradox. De eerste internationale wedstrijd was op 1 april 1906, met spelers van Stade français, CAI en het toen nog jonge USFSA. Twee jaar later speelden ze de Olympische Spelen in Londen en eindigden zesde, in de eerste OS-editie waarin hockey op het programma stond. In 1920 in Antwerpen werd Frankrijk vierde, in 1936 in Berlijn opnieuw vierde. Voor 1972 in München telden ze tien OS-deelnames; voor 2024 in Parijs nog steeds tien, een gat van 52 jaar in de eigen olympische cyclus.

Aan de wortel staat de paradox van Parijs 1924. Toen het Internationale Olympisch Comité, onder pressie van een conflict tussen Britse hockeybonden en het Belgisch IOC-lid, hockey schrapte uit het programma van zijn eigen Spelen, organiseerde de Fransman Paul Léautey op 7 januari 1924 een congres in Parijs waar zeven landen, waaronder Frankrijk, de Fédération Internationale de Hockey oprichtten. Léautey werd haar eerste president, een functie die hij tot 1955 vervulde. Tussen 1932 en 1938 was Dr. Marc Bellin du Côteau gelijktijdig president van zowel de FFH als de FIH, een dubbelfunctie die nog steeds illustreert hoe centraal Frankrijk in de bestuursstructuur van het wereldhockey stond.

Op de mat hield die centraliteit niet stand. De FIH-oprichter werd een buitenlid in zijn eigen sport. Tussen 1971 en 2018, een periode van 47 jaar, speelde Frankrijk slechts twee WK's, in 1971 en 1990, in beide gevallen zevende. Het WK 2018 in Bhubaneswar onder bondscoach Jeroen Delmee bracht de eerste herrijzenis: Frankrijk versloeg Olympisch kampioen Argentinië in de poulefase met 5-3, bereikte de cross-over tegen China en won daarin 1-0 via een strafcornergoal van Charlet in de 44e minuut. In de kwartfinale verloor Frankrijk met 0-3 van Australië. Achtste plek, maar wel het beste WK-resultaat in 28 jaar.

Het WK 2023 in Odisha verliep teleurstellend: dertiende plek, geen kruisfinale. Op de Spelen in eigen land in 2024 sloot Frankrijk laatste van pool A af. Met twee 5-0 nederlagen tegen Nederland en België als startsignaal en slechts één gelijkspel (3-3 tegen Spanje) eindigde een Olympiade waarvan veel werd verwacht in de elfde en voorlaatste plaats. Het was geen ramp, maar evenmin de doorbraak waarop de FFH had ingezet.

WK-deelnames Frankrijk heren

De junioren-erfenis

Aan de junioren-kant tekent zich een sterker beeld af. Frankrijk speelde tussen 2013 en 2023 vier Junior WK's en pakte drie medailles: zilver in 2013 in New Delhi (eerste FIH-medaille ooit voor Frans hockey), brons in 2021 in Bhubaneswar (met Timothée Clément als Best Player en latere FIH Rising Star of the Year 2021-22) en zilver in 2023 in Kuala Lumpur (met Gaspard Xavier als Best Player). Op het Junior WK 2025 in Tamil Nadu zakte Frankrijk naar de zevende plaats, maar de erfenis van drie podiumplaatsen in vier edities is uniek voor een land dat op senior-niveau steevast in de middenmoot bivakkeert.

De aanstelling

Op 14 augustus 2025, in het Warsteiner HockeyPark in Mönchengladbach, speelde Frankrijk de halve finale van het EK 2025 tegen Nederland. De Bleus verloren 1-3 van de regerend Olympisch én EK-kampioen, maar bereikten daarmee voor het eerst sinds 1970 de Europese laatste vier. Een anonieme Franse speler vertelde DH/Les Sports+ na afloop wat er was veranderd: "Il est arrivé avec son nouveau projet. Nous sortions de trois années très difficiles. Le groupe sentait cette fraîcheur. Le staff a remis la notion de plaisir dans le travail. La cohérence aussi. Ce qu'il a fait de mieux, c'est de ramener de la sérénité."

Hij die "rust en sereniteit" terugbracht: John-John Dohmen, 481-voudig Belgisch international, Olympisch kampioen Tokio 2020, FIH Speler van het Jaar 2017, en sinds 21 februari 2025 bondscoach van Frankrijk. Zijn aanstelling was geen ad hoc-keuze. Na de teleurstellende elfde plaats op de Spelen in Parijs werd de in december 2024 verkozen FFH-president Henri-Claude Lambert initiatiefnemer van een grondige audit met de Agence Nationale du Sport (ANS). De zittende bondscoach Frédéric Soyez werd in de herfst van 2024 op afstand gezet; een open kandidaatstelling werd uitgeschreven. Dohmen solliciteerde en werd geselecteerd. In zijn eerste FFH-interview gaf hij toe dat de keuze geen impuls was: "Je suis passionné par le sport de haut niveau et j'avais envie de poursuivre ma carrière d'entraîneur dans le hockey de haut niveau. La France est une équipe que j'ai toujours eu envie de coacher. Cela fait quatre ou cinq ans que j'y pensais, et lorsque j'ai vu l'appel à candidature, j'ai sauté sur l'occasion."

Lambert verklaarde de cocktail-keuze tegenover L'Équipe met een budget-realistische ondertoon: "On n'a pas les moyens de se payer un entraîneur d'une des 10 premières nations mondiales qui nous coûterait 100 000 € par an." Dat lijkt cynisch, maar werkte: een Belgisch icoon dat na zijn carrière als speler nog niet als hoofdcoach had gewerkt, was betaalbaar en tegelijk van een niveau dat Frankrijk niet alleen had kunnen aantrekken. Plus Lambert nadrukkelijk: "C'est un staff ambitieux. Si c'est pour faire ce qu'on faisait avant, en essayant de faire un peu mieux, ce n'est pas la peine. C'est un staff en rupture par rapport ce qui se faisait avant, mais avec quand même beaucoup de sécurité."

De internationale staf

De staf is breder dan veel media tonen. Naast Dohmen werkt Ramón Sala Vallhonrat als adjoint; Sala was al T2 onder Soyez en is daarnaast hoofdcoach van Real Club Polo de Barcelona, een van de toonaangevende clubs van Europa. Jeroen Hertzberger, met 267 Oranje-caps en het record als all-time topscorer van de Euro Hockey League (26 doelpunten), is consultant voor het offensieve spel. Dohmen legde uit waarom hij hem precies wilde: "Vous avez la qualité, mais vous n'êtes pas organisés en attaque. Donc en T3, on a pris le meilleur attaquant du monde, tout simplement: le Néerlandais Jeroen Hertzberger, qui joue au FC Rotterdam et qui est une star mondiale. Mais ce n'est pas pour ça qu'on le prend. On le prend parce qu'il va travailler comme consultant avec les deux autres sur la coordination et l'efficacité en attaque."

De staf wordt afgemaakt door Fabian Bernard als préparateur physique en Julien Héricourt als manager, na zijn ervaring als manager van Para Athlétisme tijdens Parijs 2024.

Het plan en de context

Dohmen's plan kent vier pijlers, opgesomd tijdens datzelfde FFH-interview: "Nous allons revenir aux bases du hockey, ce qui fait qu'une équipe gagne des matchs, ou du moins, devient difficile à battre. Ensuite, nous allons retravailler la cohésion d'équipe et enfin, améliorer notre efficacité dans les deux cercles, un point clé." Op de vraag hoe spelers verantwoordelijkheid zouden krijgen: "Nous allons leur donner confiance et les encourager à se sentir libres sur le terrain. Mais surtout, c'est à eux de construire leur identité collective. Le staff est là pour les aider, mais ce sont eux qui jouent et qui méritent les victoires."

Een treffende formulering uit DH/Les Sports+ vatte de cocktail-identiteit perfect: "John-John Dohmen et Jeroen Hertzberger ont disputé tant de matchs l'un contre l'autre. Cette fois, le Rouge et le Oranje seront dans le même camp: celui des... Bleus."

Voorganger Jeroen Delmee, die Frankrijk in 2018 naar de WK-kwartfinale leidde, werkt sinds september 2021 als bondscoach van Nederland en behaalde Olympisch goud met Oranje in Parijs 2024. De Frans-Nederlandse coachings-as bestaat dus al langer dan de aanstelling van Hertzberger; het is meer geworden dan een eenmalige cocktail. Sinds mei 2026 werkt Soyez intussen als coach van India U21.

Anderhalf jaar na zijn aantreden, in aanloop naar het WK, koos Dohmen voor een expliciete verwijzing naar de emotioneel geladen openingswedstrijd. In het FIH-teamprofiel van 28 juli 2026 verklaarde hij: "As the coach of the French national team, I am proud to represent this team at the World Cup. We improve with each tournament, and our objective will be the same for this one." En over Frankrijk-België op 15 augustus: "The match against Belgium will be very special for me, but also for all my players, almost all of whom play in what is one of the best leagues in the world. The Belgium-France match will be one of the best of this World Cup." Achter die diplomatieke zin zit een dubbele lading: het is zijn eerste WK-openingsmatch als coach, tegen de ploeg waar hij tweehonderd wedstrijden voor speelde. Voor Hertzberger geldt iets vergelijkbaars: zijn contract als aanvalsconsultant liep officieel af bij WK-kwalificatie in maart, met verlengingsclausule bij succes, en per september 2026 wordt hij hoofdcoach bij landskampioen HC Rotterdam (NOS-aankondiging 31 mei 2026). Zolang de Nederlandse Tulp Hoofdklasse pas na het WK begint, wijst alles erop dat hij tijdens het toernooi bij Frankrijk in de dug-out zit.

Pro League-stand 2025-2026

Frankrijk speelde in seizoen 2025-26 niet in de FIH Hockey Pro League. Dat verandert per 2026-27: dankzij de Nations Cup-titel keert de ploeg terug in de "League of the Best" na een pauze sinds 2022. Voor het WK betekent dit dat het tactische werk van Dohmen, Sala en Hertzberger tot nu toe grotendeels op trainingsstages, oefenwedstrijden en continentale toernooien (EK 2025, Nations Cup 2026) heeft plaatsgevonden, zonder doorlopend competitieritme tegen Nederland, Australië, India en Argentinië. Tabel niet van toepassing voor het huidige seizoen.

De definitieve twintig

Op 3 augustus 2026 publiceerde de FFH de definitieve WK-selectie: twintig spelers, zonder harde splitsing tussen een basis-achttien en twee reserves. Het valt op wie er niet in staat: Etienne Tynevez, jarenlang de vaste spitspartner van Timothée Clément bij zowel Frankrijk als La Gantoise, wordt genoemd als "insuffisamment rétabli pour ce tournoi" en valt geblesseerd af. Ook keeper Edgar Reynaud, PC-specialist Stanislas Branicki en Junior WK 2025-topscorer Gaspard Denis, allen aanwezig in eerdere selectiegroepen, zijn niet mee naar Wavre. In plaats daarvan schuift Lucas Montecot terug in, met naast hem het jonge trio Aristide Michaelis, Malo Martinache en Louis Haertelmeyer als vertegenwoordiging van de U21-lichting.

Kernspelers

Toen Charlet in Santiago tegen Wales drie doelpunten scoorde, met zijn karakteristieke strafcornerstijl van de 1.96m grote drag-flicker, herinnerde de ploeg eraan dat Frans hockey één van de gevreesdste dode-spelmoment-specialisten ter wereld in zijn rangen heeft. Vier maanden later, tijdens de Nations Cup in Kaapstad, herhaalde hij dat trucje op grotere schaal: acht doelpunten in vijf wedstrijden, topscorer van het toernooi, en de openingstreffer in de winnende finale tegen Zuid-Afrika. Charlet is 32 jaar oud, geboren in Lille, tien jaar lang anker van Waterloo Ducks geweest, in 2024 kort actief bij Team Gonasika in de Hockey India League en sinds seizoen 2025-26 terug in de Franse Elite bij Polo HCM (Marcq-en-Baroeul). Zijn FIH-teamprofiel meldt op moment van schrijven 176 doelpunten in 183 interlands.

Aanvoerder is sinds de tijd van Dohmen François Goyet, een middenvelder met enorm loopvermogen en tactisch overzicht. Hij was Player of the Match in Frankrijk-Polen 4-2 in Santiago, scoorde in de EK-halve finale tegen Nederland het enige Franse doelpunt op een PC die hijzelf van richting veranderde, en werd opnieuw uitgeroepen tot Player of the Match in de Nations Cup-finale tegen Zuid-Afrika. Sinds 2024 speelt Goyet weer bij Saint-Germain HC, na een periode van vijf seizoenen bij La Gantoise. Naast hem werkt Eliot Curty als tweede tactische motor; ook hij vertrok via CA Montrouge en Royal Orée naar de Belgische top, waar hij sinds 2023 bij Waterloo Ducks speelt.

In het aanvalsblok staan twee namen centraal. Timothée Clément (1.93m, geboren in Parijs in april 2000) is zoon van Guillaume Clément, lang recordhouder caps van Frans herenhockey met 164 selecties. Timothée ging via CA Montrouge, het Pôle Espoirs in Châtenay-Malabry en het INSEP in Parijs naar Royal Orée en sinds 2022 La Gantoise, samen met zijn broer Mathis, die als centrale verdediger ook is opgenomen in de WK-20. Op 18-jarige leeftijd scoorde Timothée het enige doelpunt in een match die in alle hockey-archieven mag blijven staan: de cross-over WK 2018 tegen China, die Frankrijk in de kwartfinale bracht. In het Olympics.com-portret blikte hij terug: "J'étais le plus jeune et je n'étais pas forcément le plus physique, mais j'essayais." In 2021, op het Junior WK in Bhubaneswar, leverde hij in zes wedstrijden 15 doelpunten met vier hattricks. De FIH benoemde hem in 2022 tot Rising Star of the Year, de eerste Fransman ooit. In het FIH-teamprofiel van juli 2026 reflecteerde hij op de weg naar Wavre: "After our Nations Cup victory in Cape Town, we got straight back to intense training to prepare for the World Cup. We know we have a very challenging pool with world No. 1 Belgium, the host nation, world No. 5 Germany, and a strong Malaysian side. Every game will be a real battle. Our goal is to challenge the two favorites, create an upset if we can, and make sure we perform at our very best against Malaysia as well."

De grote verrassing van 2025 en 2026 was de individuele oogst. Malo Martinache (Lille MHC, 19 jaar in juli 2026) werd op het EK 2025 uitgeroepen tot Best Young Player, herhaalde die prestatie op de Nations Cup 2026, en staat nu op de definitieve WK-lijst als verdediger. Corentin Saunier (Polo HCM, 33 jaar) werd Best Goalkeeper van het EK 2025, en trok samen met Charlet naar het Franse Polo HCM terug. Beiden vormen daarmee een intrigerend gegeven: twee wereldklasse-Franse spelers die er expliciet voor kozen om buiten de Belgische competitie te gaan spelen en in eigen land te helpen bouwen aan de Elite-competitie.

In de verdediging valt naast Charlet de naam van Gaspard Xavier op. Geboren in Cambrai in mei 2002, op zestienjarige leeftijd in de Franse Nationale 1 gespot, in 2020 weggehaald door Racing Club de Bruxelles op aanraden van scout Olivier Nonnon. Met de junioren behaalde hij brons op het Junior WK 2021 en zilver op het Junior WK 2023, waar hij werd uitgeroepen tot Best Player van het toernooi. Op de OS in Parijs 2024 maakte hij zijn senior-OS-debuut. Het Carlsberg Belgian Hockey League-magazine vroeg hem naar zijn opening ceremony-ervaring: "Participer à la cérémonie d'ouverture, grandiose, est un souvenir qui restera gravé à vie dans ma mémoire."

De laatste verzwaring komt van de U21-generatie 2025. In de finale twintig zijn Aristide Michaelis (Racing Club de France) als middenvelder, Louis Haertelmeyer (CA Montrouge) als middenvelder en Malo Martinache (Lille MHC) opgenomen. Ook de teruggekeerde Lucas Montecot krijgt zijn kans; in een interview met Equipe-France.fr omschreef hij zijn transfer van CA Montrouge naar Royal Beerschot als "de stap naar het tweede beste kampioenschap ter wereld". Corentin Sellier, Speler van het Toernooi tijdens de Nations Cup, verwoordde de spirit van de groep vlak na de finale: "La seconde mi-temps était difficile mais nous nous sommes battus tous ensemble et nous sommes heureux."

De Franse WK-selectie verdeelt zich geografisch als volgt: acht spelers spelen in de Franse Elite-topclubs (CA Montrouge, Lille MHC, Polo HCM, Racing Club de France, Saint-Germain HC), en twaalf spelers spelen in de Belgische Honor Division of vergelijkbare Benelux-competities (met de vaste namen La Gantoise, Waterloo Ducks, Royal Beerschot, Racing Club de Bruxelles). Opmerkelijk in de FFH-lijst: bij veel spelers staat "Club France" vermeld in plaats van hun clubcompetitie. Dat is geen echte club maar de aanduiding voor het gecentraliseerde federale programma op Yves-du-Manoir, waar spelers direct onder FFH-leiding trainen. Die "Club France"-status is nog een relatief nieuw fenomeen dat mede door Lambert is doorgevoerd en dat de bijdrage van Franse clubs aan de nationale voorbereiding herstructureert.

Definitieve WK 2026-selectie Frankrijk heren (FFH, 3 augustus 2026)

Cap-cijfers zijn indicatief per augustus 2026 en kunnen tot het WK licht afwijken. "Club France" is de FFH-aanduiding voor spelers die volledig binnen het gecentraliseerde federale programma op Yves-du-Manoir werken. Twaalf van de twintig geselecteerden speelden vorig seizoen in de Benelux-competities.

De tactische kern

Op 8 augustus 2025, in de openingswedstrijd van het EK 2025 tegen regerend wereldkampioen Duitsland, leidde Frankrijk met 2-0 met nog tien minuten te gaan. De Duitsers wonnen alsnog met 3-2. Vier dagen later was er een spiegelbeeld: tegen Engeland scoorde Clément in de allerlaatste seconden de winnende treffer voor 3-2. Tussen die twee polen ligt het hart van Dohmen's tactische verbouwing: niet meer collapseren in een marge-moment, niet meer ontstellen onder druk in de slotfase.

Volgens diezelfde anonieme speler-bron in DH ligt de tactische kern in eenvoud, niet in geheime systemen: "Sur un plan tactique, le Brabançon a posé sa griffe avec des choix simples. Il a remis la structure avec des idées claires et simples." En in mentale autonomie: "Lui, il parle de manière décomplexée. Il n'a peur d'aucune équipe. Il nous donne l'espoir que nous pouvons le faire aussi. Ce travail mental est capital."

Concreet vertaalt zich dat in vier observeerbare keuzes:

Vier observeerbare keuzes

Verdedigend speelt Frankrijk niet meer in een doorlopende man-tot-man-pressing zoals onder Soyez, maar in een compacte halve veld-press die de tegenstander dwingt tot risicovolle ballen door het midden. Tegen dominante balbezitters als Nederland of Duitsland zakt het blok in, met als doel niet de bal terug te winnen op de middellijn maar in eigen helft, waar de spaties achter de spits van de tegenstander groter zijn.

Bij omschakeling zoekt Frankrijk verticaal. Charlet's lange, hoge passes over de verdediging heen, vaak naar Clément en Sellier die diep insluipen, zijn een handelsmerk geworden. Het is Hertzberger's invloed: zijn motto bij Rotterdam en Oranje was altijd dat een spits niet de bal moest opzoeken maar de ruimte. Olivier Hortensius, oud-Rotterdam-teamgenoot en huidig Oranje-international, vertelde hockey.nl in de aanloop naar de Frans-Nederlandse EK-halve finale wat Hertzberger hem ooit leerde: "Hij stond altijd op de goede plek. Op het moment dat iedereen een beetje afdwaalde, zoals ons dat een beetje gebeurde tegen Oostenrijk, met 5-0 en iedereen dacht: nou ik geloof het wel, zou Hertz er nog vier hebben gemaakt."

Bij dode spelmomenten is Charlet de meest gevreesde drag-flicker buiten de absolute top drie. In EK 2025 scoorde hij de openingstreffer tegen Duitsland op een penalty stroke, daarna twee strafcornergoals tegen Wales en een PC-treffer tegen Chili. In Santiago groeide zijn rol verder: hattrick tegen Wales, doelpunten tegen Chili en Polen. En op de Nations Cup in Kaapstad kwam de bekroning: acht doelpunten in vijf wedstrijden, topscorer van het toernooi, met daarbij de openingstreffer in de winnende finale tegen Zuid-Afrika. Naast hem verschuift de tactische diepte op PC's inmiddels naar de U21-generatie, met Michaelis en Haertelmeyer als opvolgers van Branicki.

In de cirkel wordt de "efficacité dans les deux cercles" waar Dohmen over sprak inmiddels meetbaar. In het Wikipedia-overzicht van Frankrijk-Polen Santiago bouwde Frankrijk de zege op een tactisch tempo: 25 cirkelpenetraties, drie strafcorners, één strafbal. Niet de hoeveelheid (de poolwinnaars van pool A waren niet altijd dominanter in balbezit) maar de afmaak werd het verschil.

De zwakte

Wat ontbreekt aan dit systeem is veerkracht in een drie-weken durend toernooi. Het EK 2025 toonde Frankrijk in pieken van kwaliteit (winning goal tegen Engeland, halve finale tegen NL) en dalen (slot tegen Duitsland, troostfinale 0-2 tegen Spanje). Een WK heeft acht potentieel hoogspanning-wedstrijden tussen 15 en 30 augustus. Dat is wat Dohmen na het EK in RTBF toegaf: "On a vraiment eu une bonne attitude sur le terrain et c'est la base de tout pour construire quelque chose. (...) On a changé l'attitude de l'équipe et ses valeurs. En fonction de cela, on a mis en place une tactique qui y correspond."

Nederland

In de afgelopen achttien maanden ontmoette Frankrijk Nederland drie keer in toernooi-context. Op 28 juli 2024, in de openingsmatch van OS Parijs in eigen Stade Yves-du-Manoir, eindigde het 4-0 voor de Oranje-mannen. Op 14 augustus 2025, in de EK-halve finale in Mönchengladbach, was het 3-1 voor Nederland. En in voorbereiding op dat EK speelde Frankrijk in juli 2025 nog een oefenwedstrijd tegen Nederland in het Wagner Stadion, die op 4-3 voor Oranje eindigde. In die oefenwedstrijd scoorden Maximilien Branicki, Charlet en Baumgarten voor Frankrijk; Hertzberger scoorde een tegentreffer voor Nederland op een PC. Een symbolische ironie: zijn laatste rake klap als speler, terwijl hij intussen aan de andere kant van de hekken Frankrijk had bijgestaan.

Duitsland

Met Duitsland zijn de marges veelzeggender geweest. EK 2025-opener: 3-2 nederlaag waarin Frankrijk een 2-0 voorsprong verspeelde. Junior WK-finales: Duitsland-Frankrijk 5-2 in 2013, en opnieuw Duitsland-Frankrijk 5-2 in 2023. Drie keer een finale of een poule-opener tegen een Duits team, drie keer een knappe match en drie keer een nipte teleurstelling. Dohmen's eigen analyse, in een FIH-interview tijdens de Nations Cup in Maleisië, spreekt van een parallel met de Belgische ploeg van vijftien jaar geleden: een generatie met fysiek potentieel en talent die nog moest leren consistent te winnen op het hoogste niveau.

België

De relatie met België is complexer. Zeventig procent van de Franse WK-selectie speelt in de Belgische Honor Division. Ze kennen de Belgische tegenstanders in detail, ze trainen op dezelfde velden, ze worden gecoacht door clubcoaches die elkaar weten te vinden. Dat schept een sfeer van vertrouwdheid maar ook van bewijsdrang. Historisch werden Franse hockeyers in België met een paternalistische toon benaderd: een kleine broer met talent die nog onder de discipline van de Red Lions stond. In de FIH Pro League van 2021-2022 verloor Frankrijk twee keer nipt van het toenmalige Olympisch kampioen België (2-1 en 3-1). Dat soort marges hebben het beeld doen kantelen. Op het WK 2026 speelt Frankrijk zijn poule-wedstrijden op Belgische bodem, tegen onder andere die Belgen, met een Belgisch icoon op de bank en met spelers die hun clubcompetitie in dezelfde steden uitvoeren. Het is een soort tweede thuisland.

Spanje en Zuid-Afrika

Spanje is de vierde rivaal. Op 16 augustus 2025 verloor Frankrijk de troostfinale van het EK 2025 met 0-2 van Spanje. Een gevoelig resultaat: Sala is Spaans, en kent het Spaanse hockey door en door. Bij de FIH-ranking staat Spanje op de zesde plaats, drie plekken boven Frankrijk. De volgende ontmoeting zou een echte indicator zijn of de kloof dichtgereden wordt, maar in WK-poule B 2026 zit Spanje niet. Nieuwe context, dankzij de Nations Cup: Zuid-Afrika stapt toe als opkomende rivaal. Frankrijk versloeg de gastheer in de Kaapstadse finale nipt met 2-1; de terugkeer in de Pro League 2026-27 zorgt ervoor dat ook Zuid-Afrika, Nieuw-Zeeland en Ierland structureel op de kalender komen te staan.

Frans hockey leeft tussen twee polen: een bestuurlijke trots die teruggaat naar 1924 en een sportieve nederigheid die de marges al een eeuw vormgeeft. Het is een mentaliteit die niet luidkeels haar plek opeist, maar die wel weet dat ze die plek verdient.

Een typerend detail dat die mentaliteit illustreert: Hertzberger vertelde hockey.nl na het EK 2025 over de Franse middelen. "We hebben misschien een zesde van het budget van Nederland. Geen geld voor ijsbaden, amper ballen, uit eten gaan zit er vaak niet in. De technisch directeur nam de nachtbus naar Mönchengladbach omdat de trein te duur was." En dan: "Dat vraagt veel opoffering. Maar ergens vind ik dat ook heel mooi." De Nederlander die het verschil ziet, een lange culturele afstand, en die er een soort waarde aan toekent. Dat is hoe Franse hockeyers ook over zichzelf praten: bescheiden over de middelen, scherp op het werk dat eruit komt.

De mentale revolutie onder Dohmen heeft het werken aan die middelen-mismatch versterkt door er een houding aan te koppelen die anders is dan de oude Franse zelfironie. Lambert eiste in zijn beleidsplan, vlak na zijn verkiezing in december 2024, niet langer "een beetje beter" maar een "rupture": een breuk met het verleden. Dat is een toon die je niet vaak hoort in Franse sportbestuurlijke kringen, waar diplomatie tussen federaties en het ministerie van Sport meestal voorrang krijgt op directe taal. Dohmen voegt daar zijn eigen Belgisch mentaal-DNA aan toe: "Quand je suis arrivé, j'ai directement vu qu'il y avait du potentiel. Donc, je ne savais pas si on allait le faire mais je ne peux pas dire que je suis étonné."

Het Hertzberger-effect zit niet alleen in afmaak-techniek maar in de cultuur van het niet-stoppen. Hortensius beschreef het als 5-0 niet meer als eindstand maar als tussenstand. Dat is de transfer die nu plaatsvindt in een Franse spitsenlinie die historisch gezien snel tevreden was met "een goede wedstrijd". Clément's late winning goal tegen Engeland was niet langer een geluksmoment maar het natuurlijke gevolg van een ploeg die zestig minuten lang doorduwt.

Een eerlijke kanttekening: de mentale revolutie is jong. Een halve finale op het EK in twee jaar en een tweede plaats in Santiago zijn beloftevolle markers, maar geen senior-podium. Het WK 2026, met drie zware tegenstanders in poule B, zal duidelijk maken of "sérénité" houdt onder drie weken intercontinentale druk.

Yves-du-Manoir: het olympische hart

Op het Stade départemental Yves-du-Manoir in Colombes, op tien kilometer noordwestelijk van centraal Parijs, kan een aankomende fan via Transilien lijn J de halte "Le Stade" bereiken. Boven de oude hoofdtribune hangt sinds de renovatie van circa 101 miljoen euro voor OS Parijs 2024 een gevel die in 1924 al door Le Corbusier werd geadviseerd. Hier wonnen Britten en Spanjaarden de Olympische hockey-medailles van 1924, hier speelden Franse hockey-internationals in juli 2024 hun thuiswedstrijden tegen Nederland en Spanje, hier traint sinds december 2023 de complete FFH-selectie permanent.

De Hockey Initiation Zone tijdens OS 2024, opgezet door de FFH, ontving naar schatting 25.000 bezoekers gedurende het toernooi. Veel daarvan waren mensen die nooit eerder een hockeystick hadden vastgehouden. Volgens FFH-cijfers schreef de bond in de twee jaar daarna geleidelijk meer ledenleden in, hoewel het exacte cijfer pas in 2026 publiekelijk wordt opgemaakt.

Het clubsysteem: twee zones

De Franse clubinfrastructuur is geografisch geconcentreerd in twee zones. Île-de-France levert de meeste senior- en jeugdclubs: Saint-Germain HC (achtmaal Frans kampioen, achtmaal Euro Hockey League-deelnemer), CA Montrouge (centrale jeugdacademie van Clément, Curty en Sellier), Racing Club de France en Stade français. Nord-Frankrijk levert daarnaast Lille MHC, Douai HC en HC Cauchois. Buiten die twee zones is hockey op senior-niveau dunner gezaaid; clubs in Lyon, Bordeaux en Marseille spelen meestal in regionale klassen.

De Franse Nationale 1, het hoogste herenniveau, telt twaalf clubs. Veel van de beste Franse hockeyers vertrekken na hun jeugd echter naar de Belgische Honor Division of Pro League, omdat het niveau daar hoger ligt en de competitiecyclus dichter aansluit op de internationale kalender. Tachtig procent van de Franse WK-selectie speelt clubhockey in België. De Fédération Française de Hockey werd op 13 november 1920 in Parijs opgericht als opvolger van het hockey-departement van het USFSA. In het seizoen 2015-16 telde de bond 16.764 licentiehouders en 185 aangesloten clubs, met een vrouwen-aandeel van circa 28 procent: relatief evenwichtig vergeleken met veel andere Franse balsporten. Sinds 2020 is het ledenaantal volgens de FFH gestaag gegroeid.

Een sport in de coulissen van de media

Sinds Parijs 2024 staat herenhockey een fractie meer in de Franse sportmedia. L'Équipe schreef in februari 2025 een uitgebreid stuk over de Dohmen-aanstelling, La Libre nam dat over voor Belgische lezers, RTBF interviewde Dohmen na het EK 2025. Maar het is geen mainstream-sport. France 24 en Eurosport-FR doen verslag tijdens WK's en EK's, maar tussen toernooien door verschijnt herenhockey vooral in vakpers en op equipe-france.fr, de site van het Comité national olympique et sportif français.

De loting en de groep des doods

Op 17 maart 2026 trok FIH-secretaris-generaal Marijke Fleuren in het Wagener Stadion in Amstelveen de balletjes uit de pot. Frankrijk eindigde in poule B, op Belgische bodem in Wavre, samen met gastland België, regerend wereld- én EK-kampioen Duitsland, en Aziatisch kwalificatie-winnaar Maleisië. Een combinatie die meteen "groep des doods" werd genoemd, met Frankrijk als negende van de wereld tegen de FIH-eerste (België), FIH-vijfde (Duitsland) en FIH-elfde (Maleisië).

Het programma in Wavre

Het volledige programma werd door de FIH op 18 maart 2026 gepubliceerd en houdt Frankrijk in Wavre tussen 15 en 19 augustus. Op zaterdag 15 augustus om 21u00 speelt Frankrijk de openingswedstrijd tegen gastland België in de Belfius Hockey Arena. Twee dagen later, op maandag 17 augustus om 14u00, volgt Maleisië. En op woensdag 19 augustus om 17u00 sluit de poule af tegen Duitsland. De tweede groepsfase en de klassementswedstrijden beginnen op vrijdag 21 augustus.

De openingsmatch tegen België is symbolisch en emotioneel geladen. Dohmen coacht tegen zijn eigen sporterfenis, tegen een generatie Red Lions die hij tweehonderd wedstrijden lang aan het werk zag. Hertzberger, zolang hij formeel deel uitmaakt van de staf, coacht tegen het land waar zijn Rotterdam-collega's Nicolas De Kerpel en Tom Boon tegenstander zijn. En de Franse spelers spelen tegen ploegmaats uit de Belgische Honor Division. Dohmen zei er in het FIH-teamprofiel over: "The match against Belgium will be very special for me, but also for all my players, almost all of whom play in what is one of the best leagues in the world."

Voor Dohmen is dit een toernooi met drie tactische gezichten. Tegen België mag hij de Belgo-Franse club-vertrouwdheid uitspelen, met spelers die de Red Lions wekelijks tegenkomen in eigen competitie. Tegen Maleisië is de opdracht niet onderschatten, gezien Maleisië Canada in eigen kwalificatie-toernooi met 6-1 versloeg. Tegen Duitsland is de kans op een herhaling van het EK 2025-scenario reëel: vroeg leiden, dan stand houden in de slotfase. Daar liep Frankrijk vorig jaar tegen aan, en daar zal Hertzberger's afmaak-doctrine waarschijnlijk in de laatste tien minuten getest worden. Clément verwoordde het in zijn eigen FIH-teamprofiel-quote scherp: "Our goal is to challenge the two favorites, create an upset if we can, and make sure we perform at our very best against Malaysia as well."

Wat dit WK bijzonder maakt

De tussenronde, voor de teams die als één of twee in hun poule eindigen, vormt het tweede groepsspel. Voor Frankrijk betekent realistisch gezien een derde plek in poule B, met een klassieke 9-16 classificatie-fase als gevolg. Een tweede plek (en daarmee kruisfinale) vergt een stunt: minimaal één van de twee zege tegen België of Duitsland, en zekerheid tegen Maleisië. Het WK eindigt op zondag 30 augustus 2026 in Wavre met de mannenfinale; voor Frankrijk realistisch gezien op of vóór 22 augustus, in de classificatie-fase.

De drie hoofddoelen die Lambert formuleerde naar aanleiding van de Dohmen-aanstelling waren een vermelding voor het WK 2026 én voor de OS LA 2028. Een KF op het WK zou de eerste medaillevracht in 88 jaar betekenen (na de OS-vierdes van 1920 en 1936). Een betere positie dan plek negen op de FIH-ranking, met daarbij een Olympische kwalificatie voor LA 2028, is realistischer. Bedenk: Frankrijk is in 2024 niet automatisch gekwalificeerd voor LA 2028. Een goed WK 2026 levert FIH-punten op die direct telen voor het ranking-criterium van Olympische plaatsing. En dankzij de Nations Cup-titel begint de Pro League-cyclus 2026-27 vlak na het WK, met wedstrijden tegen Nederland, Australië, India en Argentinië die het niveau structureel zullen testen.

1. Dohmen op de bank. Voor Belgische kijkers het meest pikante schouwspel. Een man met 481 caps voor de Red Lions die hun belangrijkste rivaal opwarmt voor exact de wedstrijd tegen zichzelf op 15 augustus. Zijn analyse van een Belgisch hockey-DNA is internaal; voor Frankrijk wordt het zijn vuurproef.

2. Hertzberger in de dug-out. Naast Sala. De "meilleur attaquant du monde", nu in een blazer in plaats van een wedstrijdshirt. Let op zijn houding bij Franse aanvalsmomenten: bevestigend gebaar bij een gemiste kans, geen bezwering bij een fout. Zijn coaching-stijl is volgens hockey.nl "energieschep, geen orderbarler".

3. Charlet's strafcorner-routine. Bij elke strafcornergelegenheid voor Frankrijk, kijk eerst naar Charlet's loop naar de cirkel. Hij koppelt zelden direct af; de aanloop is een tactisch wapen, met fakes en vertraging. Op het EK 2025 scoorde hij vier PC-goals, in Santiago vijf en op de Nations Cup acht (topscorer van het toernooi). Zijn recente vorm is dus geen incidenteel gegeven.

4. Clément's eerste tien minuten. De spits van de Bleus heeft het mentale moment-gevoel dat ouders aan hun kinderen meegeven: scoren in de eerste tien minuten zet de wedstrijd op. In Santiago tegen Polen scoorde Frankrijk in het tweede kwartier 3-0; in oefenwedstrijden zoekt Clément de openingsslag.

5. Goyet's PC-deflectie. De aanvoerder werkt bij PC's niet altijd als drag-flicker maar als deflector op de inkomende bal. Tegen Nederland in de EK-halve finale scoorde hij zo. Het is een rolverdeling die je niet vaak ziet op aanvoerder-niveau.

6. Xavier's eerste passes vanuit de verdediging. Zes voet groot, snelheid en compositie. Hij was Best Player Junior WK 2023 en speelt in zijn vierde seizoen bij Racing Club de Bruxelles. Zijn lange passes zijn al een wapen op senior-niveau.

7. Martinache en Sellier: de nieuwe as van het Franse spel. Malo Martinache (19 jaar, Lille MHC) werd zowel op het EK 2025 als op de Nations Cup 2026 Best Young Player. Corentin Sellier (24 jaar) werd op de Nations Cup verkozen tot Speler van het Toernooi. Beiden staan in de definitieve twintig; hun rol op het WK is de indicator of het "Dohmen-project" verder reikt dan één toernooi.

8. Saunier's reflex op een hoge bal. De Best Goalkeeper EK 2025 is fysiek niet de grootste keeper in het toernooi, maar zijn reflexen op afgevlamde bal vanuit de zone tussen zeven en vijftien meter zijn opvallend. Tegen Nederland 14 augustus 2025 redde hij in de openingsfase drie pogingen.

9. De eerste seconde van Frankrijk-Duitsland op woensdag 19 augustus, 17u00. Twee 2-0 voorsprongen die Frankrijk in zestien maanden tijd weggaf tegen Duitsland (EK 2025 en wedstrijd-herinneringen genoeg). Hoe begint de ploeg deze keer? Met een conservatieve eerste vijftien minuten of met agressieve omschakeling?

10. De opening om 21u00 op zaterdag 15 augustus. Frankrijk-België in de Belfius Hockey Arena. Wavre ligt op een uur rijden van veel Franse Noord-grensgebieden. Voor Lille MHC- en Saint-Germain HC-supporters is dit nagenoeg een uitwedstrijd in eigen straat. De Franse cheering-kracht wordt voor het eerst sinds Yves-du-Manoir 2024 weer getest. Houd de tribunes in de gaten in de slotfase, vooral bij PC-momenten.

Frankrijk speelt zijn poule-wedstrijden in Wavre tussen zaterdag 15 en woensdag 19 augustus 2026, in de Belfius Hockey Arena. Het toernooi sluit op zondag 30 augustus af met de mannenfinale, in datzelfde stadion.

De marges zijn dun en de geschiedenis is lang. Drie wegen liggen open. De eerste is een poule-uittikking achter Duitsland en België, met de derde plek en een 9-16 classificatie-fase als gevolg; dat zou een teleurstelling zijn na de Nations Cup-titel en de EK-halve finale, maar tegelijk een herhaling van de OS Parijs 2024-uitkomst. De tweede is een stunt: minstens één zege op België of Duitsland, plus de drie punten tegen Maleisië, geeft een tweede plek en daarmee een kruisfinale. De derde is een onverwacht slecht resultaat: verlies op Maleisië en uitschakeling in de poule. Realistisch ligt het scenario tussen één en twee, met de tweede plek als de echte ambitie en de derde plek als de waarschijnlijke uitkomst.

Wat ook gebeurt, dit WK is een tussenstation in een achtjarige cyclus die Lambert in december 2024 uitsprak en die Dohmen sindsdien vormgeeft. "Briller à la Coupe du monde à Wavre en 2026 et aux Jeux de Los Angeles en 2028." De Nations Cup-titel van juni 2026 heeft die visie al deels gerealiseerd, met promotie naar de Pro League 2026-27 als tastbare uitkomst. De junior-WK-medailles van 2013, 2021 en 2023 staan in glaskasten in CA Montrouge, Lille MHC en het FFH-hoofdkwartier op Yves-du-Manoir. Of die senior-doorbraak op 30 augustus 2026 wordt gevierd of nog vier jaar uitgesteld, zal in de loop van drie augustusweken in Wavre worden bepaald.

Voor een paradox-natie die 102 jaar geleden op eigen bodem de wereldfederatie oprichtte en daarna een eeuw lang in de marge speelde, is dit het meest interessante WK in vier decennia.

A-bronnen (officiële en primaire)

• FFH definitieve WK-selectie, 3 augustus 2026
• FFH Les Bleus winnen Nations Cup 2026, 21 juni 2026
• FIH squad-aankondiging Frankrijk WK 2026
• FIH teamprofiel Frankrijk WK 2026, 28 juli 2026
• FIH mid-year ranking-update, 29 juni 2026
• Equipe-de-France.fr WK-pagina Les Bleus heren
• FFH officiële aankondiging Dohmen, 21 februari 2025
• FIH Santiago World Cup Qualifier match-rapport Frankrijk-Polen
• FIH loting WK 2026, 17 maart 2026
• FFH Clément Rising Star 2021-22

B-bronnen (analyses en interviews)

• NOS Hertzberger wordt hoofdcoach HC Rotterdam, 31 mei 2026
• La Libre overname L'Équipe over Dohmen-aanstelling, 7 februari 2025
• DH/Les Sports+ Dohmen-analyse EK 2025 halve finale, 14 augustus 2025
• RTBF Dohmen-interview na EK 2025, 18 augustus 2025
• Hockey.nl Hertzberger over zijn ervaring bij Frankrijk, augustus 2025
• Hockey.nl Hortensius over goede vriend Hertzberger, 16 augustus 2025
• Olympics.com portret Clément, januari 2025
• FIH Dohmen Nations Cup-interview, Maleisië
• Sportskeeda over 5-3 Frankrijk-Argentinië WK 2018
• France 24 over Yves-du-Manoir-renovatie
• Inside The Games over OS Parijs 2024 hockey-erfenis

C-bronnen (achtergrond en context)

• Wikipedia FR Equipe de France de hockey sur gazon
• Wikipedia EN France men's national field hockey team
• Wikipedia EN 2025 Men's EuroHockey Championship
• Wikipedia EN 2023 Men's FIH Hockey Junior World Cup
• Wikipedia FR FFH (Fédération Française de Hockey)
• Wikipedia EN 2026 Men's FIH Hockey World Cup
• FFH 100 jaar geschiedenis